حسين بن معين الدين الميبدي ( مترجم : زمانى )

45

ديوان أمير المؤمنين ( ع )

محمد صلّى اللّه عليه وآله در ميان است ، باز جبران نبودن آن حضرت نمىشود . « 1 » از موت رسول خدا استخوانى كه شكست * تا روز قيامت نتوان ديگر بست هردم كه كسى حديث أو مىگويد * گويا نمكى در دل مجروح من است 71 - تمام مردم دنبال ارث مرده هستند كه آن را بدست آورند ، ولى ارث پيامبرى ( معنويت ) وهدايت در اختيار ماست . ما علم شجاعت وفتوت داريم * با دشمن ودوست مروت داريم مردم همه سيم وزر به ميراث برند * مائيم كه ميراث نبوت داريم شجاعت امام عليه السلام 72 - به حمايت از محمّد صلّى اللّه عليه وآله گمراهان مردم را با كمال شهامت كوبيديم ، زيرا هيچگاه راه راست وهدايت را نيافته بودند . 73 - وآنگاه كه ما را در مسير هدايت قرار داد همه‌مان در طريق خدا ، حق وپرهيزكارى قرار گرفتيم . 74 - در آن شرائط كه دشمنان محمّد صلّى اللّه عليه وآله براي مخالفت با آن حضرت متحد شده بودند ما رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله را يارى كرديم ومسلمانان عاقل أطراف آن حضرت گرد آمدند . برديم فرو به خون گمراهان چنگ * بوديم به طاعت هدايت يك‌رنگ در بدر كه ما تيغ چه خورشيد زديم * شد رأيت كفّار نگونسار به جنگ

--> ( 1 ) - بلال به هنگام آغاز خلافت اذان را ترك كرد ، اين اشعار احتمال دارد همان روزهاى أول درگذشت رسول خدا ( ص ) سروده شده باشد .